Türk toplumunun sivil mimari kültürünü yansıtan Türk Evi örneklerine, Karabük iline bağlı Safranbolu’da rastlanmaktadır.  Geleneksel sanatlar içerisinde yer alan; ahşap işleme örnekleri, taş ve demir işçiliği, kalem işi boyama, bağdadi (eğri yüzeyler), malakari (yüzey kabartma) gibi birçok süsleme örneği Safranbolu evlerinin dış cephelerinde görülmektedir. Taş duvar üzerine bir ya da iki katlı, ahşap çatkı (yeydana) ve kerpiç kullanılarak evler inşa edilmiştir. Safranbolu evlerinde, yapısal büyüklüğüne ya da bulunduğu konumuna göre farklı cumba çıkmaları uygulanmış ve az eğimli geniş saçaklı çatılar ile üzerleri örtülmüştür. Mimari açıdan birbirinden farklı görünümde olması, Safranbolu evlerine ayrı bir değer katmaktadır.

Reha Günay; Safranbolu Musalla Mahallesi, Guburoğlu Sokak’ta bulunan Mektepçiler evinin dış yazıtında (H.1201) miladi 1787 yılında yapıldığı ve bu evin yapım tarihi itibari ile Safranbolu’nun en eski evi olduğu ifade etmiştir. Binanın, dış yüzey süslemelerinde malakari (alçı kabartma ve kalem işi) yöntemle yapılmış geometrik, bitkisel ve sembol içeren bezemelerin Anadolu’nun farklı bir yöresinde benzer örneği olmadığından ayrı bir önem taşımaktadır.

Bilal Belder’in yaptığı literatür araştırması sonucu; ülkemiz kültürel sivil mimarinin süslemelerini açıklayan ve Müderrisler evinin dış cephesinde bulunan on bir (11) figürün kültürel değerlerlerini anlatan bir araştırma makalesi yazmıştır. Detaylı bilgilere aşağıdaki sayfadan ulaşabilirsiniz.

https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3170295